بیم آن می‌رود که پس از گزارش واژگونی قایق‌ها در سواحل میانمار، بیش از ۵۰۰ نفر جان باخته باشند.

بیم آن می‌رود که پس از گزارش واژگونی قایق‌ها در سواحل میانمار، بیش از ۵۰۰ نفر جان باخته باشند.

سازمان بین‌المللی مهاجرت و کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل می‌گویند دو قایق که بیشتر سرنشینان آن‌ها روهینگیا بودند، اواخر ماه ژوئن از ایالت راخین حرکت کردند.

آژانس‌های سازمان ملل متحد اعلام کرده‌اند که بیم آن می‌رود دو قایق حامل بیش از ۵۰۰ نفر طی روزهای اخیر در سواحل میانمار واژگون شده باشند.

بر اساس اطلاعات اولیه‌ای که روز پنج‌شنبه از سوی سازمان بین‌المللی مهاجرت (IOM) و آژانس پناهندگان سازمان ملل متحد (UNHCR) منتشر شد، این دو شناور در اواخر ماه ژوئن از ایالت راخین میانمار حرکت کرده بودند و بیشتر سرنشینان آن‌ها را روهینگیاها تشکیل می‌دادند.

ارتباط با یکی از این قایق‌ها که گمان می‌رود حدود ۲۵۰ نفر را حمل می‌کرد، اندکی پس از حرکت قطع شد. به گفته این دو نهاد، قایق دوم که طبق گزارش‌ها حدود ۲۸۰ سرنشین داشت، احتمالاً در تاریخ ۸ ژوئیه در نزدیکی سواحل آیروادی میانمار غرق شده است.

در این بیانیه آمده است: «اگرچه وقوع این حوادث و آمار تلفات هنوز به‌طور رسمی تأیید نشده است، آژانس پناهندگان سازمان ملل و سازمان بین‌المللی مهاجرت به‌شدت نگران خسارت جانی بالقوه و ویرانگر ناشی از این حوادث هستند.»

بر اساس این بیانیه، حتی پیش از وقوع حوادث اخیر نیز بیش از ۳۰۰ نفر در دریای آندامان و خلیج بنگال جان باخته یا مفقود شده بودند. در میان این افراد، پناهندگان روهینگیا و اتباع بنگلادشی نیز حضور داشتند.

این دو نهاد بار دیگر اعلام کردند: «اگرچه وقوع این حوادث و آمار تلفات هنوز به‌طور رسمی تأیید نشده است، آژانس پناهندگان سازمان ملل و سازمان بین‌المللی مهاجرت به‌شدت نگران خسارت جانی بالقوه و ویرانگر ناشی از این حوادث هستند.»

روهینگیاها که در سال‌های اخیر هزاران نفر از آن‌ها هم از میانمار و هم از اردوگاه‌های پناهندگان در بنگلادش گریخته‌اند، معمولاً در این فصل از سال از چنین سفرهای دریایی پرهیز می‌کنند؛ زیرا باران‌های موسمی در این دوره فراوان است و شرایط دریا بسیار خطرناک می‌شود.

آژانس پناهندگان سازمان ملل و سازمان بین‌المللی مهاجرت نیز در بیانیه خود به این موضوع اشاره کردند و گفتند بارندگی‌های سیل‌آسا و جاری‌شدن سیل در هفته‌های اخیر در سراسر منطقه، انجام چنین سفرهایی را به‌ویژه پرخطر کرده است.