آرژانتین، مدافع عنوان قهرمانی، پس از پیروزی ۲ بر ۱ مقابل انگلیس در دیدار روز چهارشنبه در آتلانتا، بار دیگر راهی فینال جام جهانی شد.
«آلبیسلسته» در فینال روز یکشنبه به مصاف اسپانیا خواهد رفت و برای کسب چهارمین قهرمانی خود تلاش میکند. آرژانتین پیشتر در سالهای ۱۹۷۸ و ۱۹۸۶ نیز جام قهرمانی را بالای سر برده بود.
در سوی دیگر، انگلیس باید روز شنبه در دیدار ردهبندی مقابل فرانسه قرار بگیرد و بررسی دلایل شکست این تیم نیز آغاز شده است.
الجزیره برخی از عوامل کلیدی و تعیینکنندهای را بررسی میکند که باعث شد آرژانتین در مرحله نیمهنهایی از سد رقیب دیرینه خود، انگلیس، عبور کند.
تاکتیکهای بحثبرانگیز توخل
انگلیس در دیدار مرحله یکهشتم نهایی مقابل مکزیک و همچنین بازی یکچهارم نهایی برابر نروژ، با بازگشت به سیستم پنجمدافعه و اتخاذ رویکردی کاملاً دفاعی، از برتری خود محافظت کرده بود.
این تیم پس از آنکه آنتونی گوردون در دقیقه ۵۵ انگلیس را با نتیجه یک بر صفر مقابل آرژانتین پیش انداخت، تلاش کرد همان روش را بار دیگر اجرا کند؛ اما این بار تاکتیک دفاعی انگلیس نتیجه نداد.
انگلیس خیلی زود در نیمه زمین خود گرفتار شد و زیر فشار بیوقفه آرژانتین قرار گرفت. «سهشیرها» از زمان گلزنی مقابل آرژانتین تا دریافت گل پیروزیبخش حریف در وقتهای تلفشده، تنها ۱۲ درصد مالکیت توپ داشتند.
در مقطعی از مسابقه، انگلیس شش مدافع را همزمان در زمین داشت و تقریباً تمام بازیکنان این تیم پشت توپ قرار گرفته بودند. در نتیجه، انگلیس هیچ گزینهای در خط حمله نداشت تا با حفظ توپ یا ایجاد ضدحمله، از فشار آرژانتین بکاهد.
اگرچه بازیکنان انگلیس در برخی لحظات قهرمانانه دفاع کردند و جردن پیکفورد نیز با واکنشی در سطح جهانی ضربه نیکولاس گونزالس را مهار کرد، این تیم مدتها پیش از گل تساوی نیز به خوششانسی خود متکی بود.
الکسیس مکآلیستر هر دو تیر دروازه انگلیس را به لرزه درآورد و به نظر میرسید گلزنی آرژانتین در نهایت اجتنابناپذیر باشد؛ اتفاقی که سرانجام با گلهای دقایق ۸۵ و ۹۲ رخ داد.