رأسالاحمر، کرانه باختری اشغالی — مسیر رانندگی از جاده اصلی تا خانه ثائر بشارات باید کمتر از ۱۰ دقیقه طول بکشد، اما این بار سه ساعت زمان برد.
این روزها تمام ورودیهای منتهی به رأسالاحمر، در شمال دره اردن، بسته هستند. چنین انسدادهایی دیگر بهجای آنکه استثنا باشند، به یک وضعیت عادی تبدیل شدهاند؛ جادهها بهصورت شیفتی توسط سربازان و شهرکنشینان اسرائیلی کنترل میشوند و تشخیص تفاوت نقش آنها در میدان روزبهروز دشوارتر شده است.
تنها مسیر دسترسی باقیمانده، یک جاده خاکی باریک و پرپیچوخم بود که فقط خودروهای چهارچرخ محرک قادر به عبور از آن بودند و رانندگان نیز باید از گشتهای متحرک اسرائیلی دوری میکردند.
هنگام حرکت بهسوی خانه ثائر، نیروهای اسرائیلی منطقه را حتی شدیدتر از حالت معمول مسدود کرده بودند. آنها در نزدیکی دشت البقیعه مشغول تخریب سه حلقه چاه متعلق به فلسطینیان محلی بودند که یکی از آنها به یکی از بستگان ثائر تعلق داشت.
این منطقه از حاصلخیزترین زمینهای کرانه باختری اشغالی به شمار میرود؛ جایی که کشاورزان معمولاً در کنار ردیفهای درختان موز، محصولاتی مانند انگور، زیتون و سیبزمینی کشت میکنند.
اما در امتداد جاده خاکی منتهی به خانه دورافتاده ثائر، مزارع نیمهمتروکه به نظر میرسند. درهای پلاستیکی گلخانهها باز ماندهاند و در باد تکان میخورند، در حالی که محصولات پس از آنکه مقامهای اسرائیلی چند هفته پیش جریان آب منطقه را قطع کردند، بدون آب باقی ماندهاند.
ثائر گفت: «حتی نمیتوانم برای انجام یک کار ساده از خانه بیرون بروم. قبلاً از روستای طمون تا اینجا ۱۰ دقیقه راه بود. اما حالا با این جاده خاکی فعلی، در بهترین حالت یک ساعت طول میکشد.»
او آن بعدازظهر را بهتنهایی سپری میکرد. برادر و همسر برادرش صبح برای تهیه مایحتاج اولیه به شهر رفته بودند. وقتی تنها میماند، بهراحتی این احساس به او دست میداد که هدفی بیدفاع و در معرض حمله است.